HIV چیست؟

امروز میخواهیم درمورد یک بیماری که عامل اصلی آن خون است مقاله ای بنویسیم،پس در ادامه با ما همراه باشید.

HIV ویروسی است که به سیستم ایمنی بدن آسیب می رساند. HIV درمان نشده سلولهای CD4 را که نوعی سلول ایمنی به نام سلول T هستند ، تحت تأثیر قرار داده و آنها را از بین می برد. با گذشت زمان ، از آنجا که HIV سلولهای CD4 بیشتری را از بین می برد ، بدن بیشتر دچار انواع بیماری ها و سرطان ها می شود. HIV از طریق مایعات بدنی منتقل می شود: خون منی مایعات واژن و رکتوم شیر مادر ویروس در هوا یا آب یا از طریق تماس منتقل نمی شود. از آنجا که HIV خود را در DNA سلول ها وارد می کند ، این یک بیماری مادام العمر است و در حال حاضر هیچ دارویی وجود ندارد که HIV را از بدن دفع کند ، اگرچه بسیاری از دانشمندان برای یافتن یکی از آنها تلاش می کنند. با این حال ، با مراقبت های پزشکی ، از جمله درمانی به نام درمان ضد ویروسی ، می توان HIV را کنترل کرد و سالها با ویروس زندگی کرد. بدون درمان ، فرد مبتلا به اچ آی وی احتمالاً دچار بیماری جدی به نام سندرم نقص ایمنی اکتسابی می شود که به ایدز معروف است. در آن زمان ، سیستم ایمنی بدن بسیار ضعیف است و نمی تواند در برابر سایر بیماری ها ، عفونت ها و شرایط با موفقیت پاسخ دهد. با درمان ضد ویروسی ، HIV می تواند به خوبی کنترل شود و امید به زندگی تقریباً مشابه فردی است که به HIV مبتلا نشده است. تخمین زده شده است که 1.2 میلیون آمریکایی در حال حاضر با HIV زندگی می کنند. از این افراد ، از هر 7 نفر 1 نفر نمی داند که ویروس دارد. اچ آی وی می تواند باعث تغییر در بدن شود. ایدز چیست؟ ایدز بیماری است که می تواند در افراد مبتلا به HIV ایجاد شود. این پیشرفته ترین مرحله HIV است. اما صرف ابتلای فرد به ایدز به معنای ابتلا به ایدز نیست. HIV سلول های CD4 را از بین می برد. دربزرگسالان سالم به طور کلی تعداد CD4 از 500 تا 1600 در میلی متر مکعب است. فرد مبتلا به اچ آی وی که تعداد CD4 وی به زیر 200 در میلی متر مکعب می رسد ، مبتلا به ایدز تشخیص داده می شود. یک عفونت فرصت طلب مانند پنومونی Pneumocystis jiroveci ، عفونتی است که فقط در یک فرد دچار نقص ایمنی شدید مانند فردی که دارای عفونت پیشرفته HIV (ایدز) است ، رخ می دهد. HIV درمان نشده ، می تواند در طی یک دهه به ایدز تبدیل شود. در حال حاضر هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد و بدون درمان ، امید به زندگی پس از تشخیص حدود 3 سال است. ذات الریه بیماری سل برفک دهانی ، یک بیماری قارچی در دهان یا گلو سیتومگالوویروس (CMV) ، نوعی ویروس تبخال مننژیت رمزنگاری ، یک بیماری قارچی در مغز است توکسوپلاسموز ، یک بیماری مغزی است که توسط انگلی ایجاد می شود کریپتوسپوریدیوز ، بیماری ناشی از انگلی روده سرطان ، از جمله سارکوم کاپوسی (KS) و لنفوم امید به زندگی کوتاه مرتبط با ایدز درمان نشده نتیجه مستقیم این سندرم نیست. بلکه این نتیجه بیماری ها و عوارضی است که ناشی از ضعف سیستم ایمنی بدن توسط ایدز است. اچ آی وی و ایدز برای ابتلا به ایدز ، فرد باید مبتلا به HIV شود. اما داشتن اچ آی وی لزوماً به معنای ابتلا به ایدز در کسی نیست. موارد پیشرفت HIV طی سه مرحله: مرحله 1: مرحله حاد ، چند هفته اول پس از انتقال مرحله 2: تأخیر بالینی یا مرحله مزمن مرحله 3: ایدز سرعت پیشرفت مورد HIV در مرحله مزمن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بدون درمان ، قبل از پیشرفت در ایدز می تواند یک دهه طول بکشد. با درمان ، می تواند تا بی نهایت ادامه یابد. در حال حاضر هیچ درمانی برای HIV وجود ندارد ، اما می توان آن را مدیریت کرد. افراد مبتلا به اچ آی وی با درمان زود هنگام با درمان ضد ویروسی ، عموماً عمر تقریباً طبیعی دارند. در همین راستا ، در حال حاضر از نظر فنی هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد. با این حال ، درمان می تواند تعداد CD4 فرد را تا جایی افزایش دهد که در نظر گرفته شود دیگر ایدز ندارد. (این نقطه تعداد 200 یا بالاتر است.) همچنین ، درمان به طور معمول می تواند به مدیریت عفونت های فرصت طلب کمک کند. اچ آی وی و ایدز به هم مرتبط هستند ، اما یک چیز نیستند. انتقال HIV هرکسی می تواند به اچ آی وی مبتلا شود. ویروس در مایعات بدن منتقل می شود که شامل موارد زیر است: خون منی مایعات واژن و رکتوم شیر مادر برخی از راه های انتقال اچ آی وی از فردی به فرد دیگر عبارتند از: از طریق رابطه جنسی واژینال یا مقعدی - شایع ترین راه انتقال است با به اشتراک گذاشتن سوزن ، سرنگ و سایر موارد برای استفاده از داروهای تزریقی با به اشتراک گذاشتن تجهیزات تاتو بدون استریل کردن آنها بین استفاده در دوران بارداری ، زایمان یا زایمان از شخص باردار به نوزادشان در دوران شیردهی از طریق "پیش امتحان" ، یا جویدن غذای کودک قبل از غذا دادن به او از طریق قرار گرفتن در معرض خون ، مایع منی ، مایعات واژن و رکتوم و شیر مادر کسی که با اچ آی وی زندگی می کند ، مانند استفاده از سوزن. ویروس همچنین می تواند از طریق انتقال خون یا پیوند عضو و بافت منتقل شود. با این حال ، آزمایش دقیق اچ آی وی در میان اهدا کنندگان خون ، اندام و بافت اطمینان می دهد که این موارد در ایالات متحده بسیار نادر است. راه های دیگر انتقال ویروس HIV از طریق: رابطه جنسی دهانی (فقط اگر خونریزی لثه یا زخم باز در دهان فرد وجود داشته باشد) گزش توسط فرد مبتلا به HIV (فقط در صورت بزاق خون یا وجود زخم های باز در دهان فرد) تماس بین پوست شکسته ، زخم یا غشای مخاطی و خون فردی که با HIV زندگی می کند HIV از طریق: تماس پوست با پوست در آغوش گرفتن ، دست دادن یا بوسیدن هوا یا آب اشتراک غذا یا نوشیدنی ، از جمله آبخوری بزاق ، اشک یا عرق (مگر اینکه با خون فرد مبتلا به HIV مخلوط شود) توالت ، حوله یا ملافه پشه ها یا حشرات دیگر علل HIV HIV نوعی ویروس است که می تواند به شامپانزه های آفریقا منتقل شود. دانشمندان گمان می کنند که ویروس نقص ایمنی سیمین (SIV) هنگامی که مردم گوشت شامپانزه حاوی ویروس را مصرف می کنند از شامپانزه ها به سمت انسان پریده است. ویروس هنگامی که در داخل جمعیت انسانی قرار گرفت ، تبدیل به چیزی شد که اکنون آن را HIV می شناسیم. این احتمالاً تا دهه 1920 رخ داده است. در طی چندین دهه HIV در سراسر آفریقا از فردی به فرد دیگر منتقل شد. سرانجام ، ویروس به سایر نقاط جهان مهاجرت کرد. دانشمندان برای اولین بار HIV را در نمونه خون انسان در سال 1959 کشف کردند. تصور می شود که HIV از دهه 1970 در ایالات متحده وجود داشته است ، اما تا دهه 1980 شروع به ضربه زدن به اذهان عمومی نکرده است. علل ایدز ایدز توسط اچ آی وی ایجاد می شود. اگر فرد مبتلا به اچ آی وی نباشد ، نمی تواند به ایدز مبتلا شود. از چه آزمایشاتی برای تشخیص HIV استفاده می شود؟ برای تشخیص اچ آی وی می توان از آزمایش های مختلفی استفاده کرد. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی تعیین می کنند که کدام آزمایش برای هر فرد بهتر است. آزمایشات آنتی بادی / آنتی ژن آزمایش های آنتی بادی / آنتی ژن معمول ترین آزمایش ها هستند. آنها می توانند نتایج مثبتی را معمولاً طی 18-45 روز پس از ابتدای ابتلای فرد به ویروس HIV نشان دهند. این آزمایشات خون را از نظر وجود آنتی بادی و آنتی ژن بررسی می کند. آنتی بادی نوعی پروتئین است که بدن برای پاسخ به عفونت ایجاد می کند. از طرف دیگر ، آنتی ژن بخشی از ویروس است که سیستم ایمنی بدن را فعال می کند. این آزمایشات با استفاده از آزمایش خون یا سواب دهان انجام می شود و هیچگونه آمادگی لازم وجود ندارد. سایر آزمایشات آنتی بادی را می توان در خانه انجام داد. آزمایش اچ آی وی OraQuick. یک سواب دهانی در کمتر از 20 دقیقه نتیجه می دهد. تست اسید نوکلئیک (NAT) این آزمایش گران قیمت برای غربالگری عمومی استفاده نمی شود. این برای افرادی است که علائم اولیه HIV دارند یا یک عامل خطر شناخته شده دارند. این آزمایش به دنبال آنتی بادی نیست. به دنبال خود ویروس است. به زمان بین قرار گرفتن در معرض HIV و زمانی که قابل تشخیص در خون باشد ، دوره پنجره HIV گفته می شود. بیشتر افراد در طی 23 تا 90 روز پس از انتقال ، آنتی بادی های قابل تشخیص HIV پیدا می كنند. اگر فردی در دوره پنجره آزمایش اچ آی وی انجام دهد ، احتمالاً نتیجه منفی دریافت می کند. با این حال ، آنها هنوز هم می توانند ویروس را در این مدت به دیگران منتقل کنند. کسی که در طول پنجره آزمایش منفی می دهد ممکن است از پروفیلاکسی پس از مواجهه (PEP) بهره مند شود. این دارویی است که پس از مواجهه برای جلوگیری از ابتلا به HIV مصرف می شود. روش دیگر برای جلوگیری از ابتلا به اچ آی وی پیشگیری از قرار گرفتن در معرض (PrEP) است. ترکیبی از داروهای HIV که قبل از مواجهه احتمالی با HIV مصرف می شود ، در صورت مصرف مداوم PrEP می تواند خطر ابتلا به HIV یا انتقال آن را کاهش دهد. علائم اولیه HIV چند هفته اول پس از ابتلا به HIV ، مرحله عفونت حاد نامیده می شود. در این مدت ، ویروس به سرعت تولید مثل می کند. سیستم ایمنی بدن فرد با تولید آنتی بادی های HIV ، پروتئین هایی است که اقدامات لازم را برای پاسخ به عفونت انجام می دهد. در طی این مرحله ، برخی از افراد در ابتدا هیچ علائمی ندارند. با این حال ، بسیاری از افراد در ماه اول یا بعد از ابتلا به ویروس علائمی را تجربه می کنند ، اما اغلب متوجه نمی شوند که HIV باعث این علائم می شود. علائم اولیه HIV می تواند شامل موارد زیر باشد: تب لرز تورم غدد لنفاوی درد عمومی بثورات پوستی گلو درد سردرد حالت تهوع ناراحتی معده بار ویروسی زیاد به این معنی است که HIV در این مدت به راحتی به شخص دیگری منتقل می شود. علائم HIV در مردان: آیا تفاوتی وجود دارد؟ علائم HIV در افراد مختلف متفاوت است ، اما در مردان و زنان مشابه است. این علائم می توانند رفت و آمد کنند یا به تدریج بدتر شوند. اگر فردی در معرض HIV قرار گرفته باشد ، ممکن است در معرض عفونتهای مقاربتی دیگر (STI) نیز باشد. این شامل: سوزاک کلامیدیا سیفلیس تریکومونیازیس مردان و کسانی که آلت تناسلی دارند ممکن است بیشتر از زنان علائم STI مانند زخم در اندام تناسلی خود را مشاهده کنند. با این حال ، مردان معمولاً به دنبال زنان به دنبال مراقبت های پزشکی نیستند. علائم HIV در زنان: آیا تفاوتی وجود دارد؟ در بیشتر موارد ، علائم HIV در مردان و زنان مشابه است. با این حال ، علائمی که آنها به طور کلی تجربه می کنند ممکن است بر اساس خطرات مختلفی که زنان و مردان در صورت ابتلا به HIV با آن روبرو هستند متفاوت باشد. مردان و زنان مبتلا به HIV در معرض خطر ابتلا به STI هستند. با این حال ، زنان و کسانی که واژن دارند ، ممکن است کمتر از مردان متوجه لکه های کوچک یا تغییرات دیگر در دستگاه تناسلی خود شوند. علاوه بر این ، زنان مبتلا به HIV در معرض خطر بیشتری برای: عفونت های مکرر واژن سایر عفونت های واژن ، از جمله واژینوز باکتریایی بیماری التهابی لگن (PID) تغییرات چرخه قاعدگی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ، که می تواند باعث زگیل تناسلی شود و منجر به سرطان دهانه رحم شود. زنانی که تحت درمان با ضد ویروس قرار دارند در معرض خطر انتقال HIV به نوزاد در دوران بارداری و زایمان بسیار کم هستند. شیردهی در زنان مبتلا به HIV نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. ویروس می تواند از طریق شیر مادر به کودک منتقل شود. در ایالات متحده و سایر تنظیمات که فرمول در دسترس و ایمن است ، توصیه می شود که زنان مبتلا به HIV به نوزاد خود شیر ندهند. خب به پایان مقاله میرسیم،امیدواریم همیشه با رعایت اصول بهداشتی در هر زمینه ای سلامت خود و اطرافیان را تضمین کنید.

1 نظر

انرژیک

خدا قسمت هیچ کی نکنه .....بد دردیه درمون نداره

به این کامنت پاسخ دهید

نظر بدهید

ایمیل شما نمایش داده نمی شود